Expectation, Unpredictability, and Being different

นอกเรื่อง:

Los Angeles นี่คนรวยๆเยอะครับ อย่าง Ferrari, Rolls Royce, Bentley เนี่ยจะเห็นบ่อยมาก Lamborghini นี่ก็เห็นแต่ความถี่จะน้อยกว่าหน่อย วันนี้ขับรถไปทำงานก็เห็นรถคันนึ่งวิ่งผ่านไปทางเลนข้างๆ ก้นสวยมากกก ปกติดูรถจะดูว่า หน้า และ ก้น สวยรึเปล่า (คล้ายๆกับมองผู้หญิงนั่นแหละ ฮิ้ววว) ดูเรียบแต่หรูตอนนี้เลยกลายเป็นรถในฝัน  Lamborghini ตกอันดับรถในฝันไปเพราะว่ารู้สึกว่า bling bling ไปหน่อย คันที่ว่าก็คือ Aston Martin DB9 ราคาหกล้านบาทที่นี่ (เชิญฝันต่อไป)

Part I: ตอบคำถาม

ประมาณสัปดาห์ที่แล้วเวลาวุ่นๆอยู่ก็มีข้อความส่งมาทาง msn เพื่อนตัวดีก็ส่งข้อความมากวน ได้ความว่าหนุ่มที่เธอกำลังคบอยู่ตอนนี้อีเมล์ถามคำถามมา อยากให้ผมช่วยดูให้หน่อยว่าทำไงถึงจะ “impress” หนุ่มคนนั้นได้คำถามที่หนุ่มคนนั้นถามมาก็คือ

m: he asked me to tell him what do i like about myself and what would i change if i could

คำถามปกติครับ ว่า

1. ชอบตัวเองตรงไหน

2. ถ้าเลือกเปลี่ยนได้เกี่ยวกับตัวเองจะเลือกเปลี่ยนตรงไหน

ทีนี้มาดูคำตอบแรกที่เพื่อนตัวดีของผมเขียนขึ้นมากันเถอะ

m: I am very comfortable with myself, so I have nothing to complain really, I love to smile and laugh, I enjoy being and taking care of myself ( and my loved ones)

1-10 ให้กี่คะแนนครับ? 

.

.

ผมอ่านแล้วส่ายหัวเลย เพราะคำตอบดูธรรมดามาก ไม่มีอะไรน่าสนใจเลย

ผมมีทฤษฏีอยู่อย่างนึงว่า คนเราจะคาดหมายไว้ในใจอยู่เวลาถามคำถามคนอื่น คือเรียกว่าอาจจะมีเดาคำตอบไว้คร่าวๆแล้วว่าจะได้คำตอบมาในแนวไหน เพราะฉะนั้นถ้าอยากจะทำให้ตัวเองเป็นคนน่าสนใจ ก็ต้องมองให้ออกว่า expectation ของอีกฝ่ายอยู่ตรงไหน แล้วก็ทำอะไรที่เหนือความคาดหมายของอีกฝ่ายนึง ถ้าลองหยุดและคิดซักนิดจะเห็นว่าเรื่องนี้สามารถเอาไปใช้เป็น “มุมมอง” กับเรื่องอื่นๆได้ด้วย ไม่ใช่เฉพาะกับเรื่องตอบคำถามอย่างเดียว แต่ใช้ได้เกี่ยวกับการพูดจา การวางตัว และอื่นๆอีกมากมาย

"Hmm.... sound like a beauty pageant contest kind of question to me..."

Not knowing you perhaps... Just kidding lol. *hugs*.. Nothing to change really. People might think about changing the bad things but what they don't realize is

that good/bad experiences are what make them today.

With those questions, you probably already have some answers in your head, and expecting to read something like above.  Do u really want to know? good. I won't tell you. Spend more time with me and you'll find out yourself"

ประโยคแรกสร้างบรรยากาศให้มันเบาๆ บวกกับกัดเบาๆ ว่าถามอย่างกะคำถามประกวดนางงาม เพื่อบอกให้รู้ในทีว่าไอรู้นะว่ายูกำลังทดสอบไออยู่ผ่านคำถามนี้ตามด้วยว่า ถ้าเลือกเปลี่ยนได้ จะเปลี่ยนเป็นไม่รู้จักคนถามแทน พร้อมกับบอกว่าล้อเล่น (Push & Pull) แล้วค่อยตามด้วยคำตอบจริงๆที่ว่า ถ้าเลือกได้จะไม่เปลี่ยนอะไรเลย เพราะสิ่งที่ดีและไม่ดีที่เกิดขึ้นทำให้ตัวเราเป็นตัวเราอยู่ทุกวันนี้ (ซึ่งนี่ก็เป็นคำตอบที่ผมจะตอบจริงๆเพราะรู้สึกอย่างงั้นจริงๆ) ซึ่งคนที่ตอบแบบนี้ส่วนใหญ่จะเป็นคนที่พอใจในสิ่งที่ตัวเองเป็น คือชอบในสิ่งที่ตัวเองเป็นอยู่นั่นเอง ถ้าอยากเปลี่ยนอะไรแสดงว่าคงมีปมด้อยอะไรบางอย่าง..

ตามด้วยแทงใจดำว่ารู้นะว่าอีกฝ่ายคงจะคาดเดาว่าคำตอบจะออกมาอยู่ในแนวไหน แต่ถ้าจะให้ตอบก็คงบอกไม่หมดหรอก (ทิ้งไว้ให้อยากรู้ หลักๆคือตอบแต่ตอบไม่หมด จะทำให้อีกฝ่ายสงสัยมากขึ้นไปอีก) ถ้าอยากรู้… ก็มาใช้เวลาด้วยกันให้มากขึ้นเองสิ (เชิญชวนอ้อมๆ)

แสบดีไหมครับ? ถามเพื่อนว่ากล้าเอาไปใช้หรอเพราะการตอบสไตล์นี้มันเป็นสไตล์ผมมากๆเลย และมันก็ไม่ใช่ตัวของตัวเค้าเอง แต่เธอก็ดันทุรังเอาไปใช้ 5555… เลยแซวไว้ว่า ถ้าเกิดหนุ่มคนนี้มาชอบขึ้นมาเนี่ย เค้าชอบไอนะ ไม่ใช่ชอบยู เพราะคำตอบนี้ของไอ ฮิ้ววว

Part II:  Casanova & Mathilde

ในปี 1753 คาสโนวาเจอสาวคนหนึ่งชื่อ แคทรีน่า และตกหลุมรักในตัวสาวคนนั้น แต่พ่อของสาวคนนั้นรู้ว่าคาสโนวาเป็นคนยังไงก็เลยส่งลูกสาวตัวเองไปอยู่โบสถ์ที่เกาะ Venetian โดยมีกำหนดการสี่ปี แต่อย่างคาสโนวาหรือจะยอมถอยง่ายๆ เขาหาทางส่งจดหมายเข้าไปในโบสถ์หลายที และก็เข้าโบถส์ไปสวดมนต์บ่อยมาก…

พวกแม่ชีต่างเริ่มซุบซิบสงสัยกันว่าหนุ่มหล่อที่มาบ่อยๆนี่เป็นใคร จนกระทั้งวันหนึ่งตอนเขากำลังจะขึ้นเรือกอนโดล่ากลับก็มีสาวกลุ่มหนึ่งเอาจดหมายมาให้ เป็นจดหมายนัดให้คาสโนว่าไปดูตัว ซึ่งคาสโนว่าแปลกใจมาก เพราะว่าสไตล์การเขียนไว้ตัวหน่อยๆแต่ว่าก็มีบางอย่างที่ดูทะลึ่งๆนิดๆ โดยเฉพาะเป็นจดหมายที่มาจากแม่ชี…  

จากการถามไถ่ก็ได้ความว่าแม่ชีคนนี้ชื่อ Mathilde แต่สิ่งที่ให้เขาตกใจมากกว่านั้นคือ เขามองเห็นว่าภายใต้ผ้าคลุมนั้นมีดวงตาสีฟ้าที่สุกใสอยู่คู่หนึ่ง เธอจัดว่าเป็นคนสวยคนหนี่งเลยทีเดียว  ในเวลาที่นัดพบในตู้สารภาพบาป (ซึ่งจะเป็นตู้ทึบที่มีหน้าต่างเป็นตาข่ายกั้นอยู่ระหว่างคนสารภาพบาปกับบาทหลวง) เธอบอกเขาว่าเธอสามารถจัดการนัดพบนอกโบสถ์ที่บ้านแห่งหนึ่งได้ แต่เธอก็ได้เตือนคาสโนว่า ว่าถ้าเขาปล่อยให้ตัวเขาตกหลุมรักเธอเมื่อไหร่แล้ว จะไม่มีพลังอำนาจไดที่จะทำให้เขาตีตัวจากไปได้

สองวันก่อนนัดคาสโนว่านั่งตัวไม่ติดเลย เพราะแค่ความคิดที่ว่า…เอ่อ..จะได้จึ๋งๆกับแม่ชี ก็ทำให้เขาตื่นเต้นแล้ว เพราะว่าคนเรามักอยากได้ในสิ่งที่เป็นสิ่งของต้องห้าม (อีพกับลูกแอปเปิ้ลไง)  เขาก็ได้ไปตามนัดและก็เห็น Mathilde แต่งตัวด้วยชุดที่สวยงามรออยู่ในบ้าน ที่ทำให้เค้าแปลกใจไปอีกก็คือ หัวของเธอไม่ได้ถูกโกนเหมือนแม่ชีทั่วไป เธอบอกว่าเจ้านายของเธอที่เป็นผู้ชายนั้นได้ให้เงินกับเธอ ซึ่งสามารถทำให้เธอเอาไปติดสินบน ทำให้ไว้ผมยาวและหนีออกมาจากโบสถ์ได้เป็นครั้งคราว…

หลังจากครั้งนั้นคาสโนว่าก็ติดใจ.. มีการนัดพบเพิ่มอีกหลายครั้ง และเขาก็ถูก “แกล้ง” โดยเธอหลายครั้ง ครั้งหนึ่งที่นัดพบกันเขาหาตัวเธอไม่เจอแต่มีผู้ชายใส่หน้ากากเดินตามเค้าอยู่ เขากลัวว่าอาจจะเป็นคนที่ชู้รักของเธอ (คนที่เป็นเจ้านาย) ส่งคนมาฆ่าเขาก็ได้ แต่พอเอาเข้าจริง คนนั้นก็คือ Mathilde ปลอมตัวเป็นผู้ชาย เธอหัวเราะชอบใจที่สามารถทำให้คาสโนว่าตกใจได้ หรือในอีกครั้งนึงหลังจากนัดพบเธอได้เขียนจดหมายมาสารภาพกับเขาว่าครั้งก่อนตอนที่มีอะไรกันนั้น คนที่เป็นชู้รักของเธอได้แอบดูอยู่ (จิตชะมัด)  คาสโนว่าโกรธครับ แต่สุดท้ายก็ยอมแพ้ให้กับเสน่ห์ของเธออยู่ดี เพราะเธอไม่เหมือนใคร และเขาชอบที่ไม่สามารถเดาใจเธอได้ว่าเธอจะทำอะไร

มีอยู่ครั้งที่เขานัดพบเธอ พอสวมกอดเธอก็พบว่าคนที่อยู่ในชุดนั้นเป็นแคทรีน สาวที่เค้าหลงรักตอนแรก แต่ตอนนี้เขากลับไม่รู้สึกดีใจเลย แคทรีนเมื่อเปรียบเทียบกับ Mathilde แล้วกลายเป็นน่าเบื่อสำหรับเขาเสียแล้ว …   อยากรู้ล่ะสิตอนจบเป็นไง ไม่บอกครับ haha…

Part III: Being different

สิ่งที่ทำให้คาสโนว่าหลงในตัวMathilde ก็คือสิ่งที่คาสโนว่าใช้กับสาวคนอื่นๆนั่นแหละ (เรียกว่าหมองูตายเพราะงูจริงๆ) นั่นก็คือการเจออะไรที่ไม่ใช่สิ่งที่คาดหมาย อะไรที่เป็นสิ่งลึกลับ ทุกครั้งที่เขากลับจากพบ Mathilde เขามีคำถามเกี่ยวกับตัวเธอทำให้เขาต้องคิดอยู่เสมอๆ อันนี้จริงเลยครับ เพราะเจอมากับตัวเอง โดนทิ้งท้ายให้คิดเนี่ย…หึหึ มีคนเคยถามเหมือนกันว่าทำไง …. ไม่บอก lol..เก็บไว้เขียนวันหลัง

ถ้าจะมองกลั่นกรองลงมาจริงๆ มันก็คือทำตัวให้ไม่เหมือนคนอื่นนั่นเอง … ถ้าจะมองในแง่ของ Visual Processing การที่คนเราวิเคราะห์ภาพที่ผ่านมาในดวงตา สมองจะแบ่งภาพเป็นส่วนๆ และส่วนที่เด่นที่สุดจะทำให้เราสนใจ ซึ่งก็เหมือนกับด้านอื่นๆ ถ้าเราทำตัวให้แตกต่างจากคนอื่น ก็จะทำให้เป็นจุดเด่นขึ้นมา แต่การทำตัวให้แตกต่างจากคนอื่นเนี่ยไม่จำเป็นต้องทำตัวเป็นเด็กแนวเลยครับ แค่การพูดการวางตัว ถ้าทำเป็น…. ไว้รอครึ้มอกครึ้มใจจะเอา log ที่คุยกะแฟนเก่ามาให้ดูเป็นบางส่วน เธอไล่ๆกะMathildeเลยครับผมว่า lol..

การจะทำตัวให้ต่างจากคนอื่นก็เช่นอย่างที่เคยเขียนไว้ในเรื่อง Attitude ว่า good is the worst enemy of great… จะทำอะไรให้ใครซักอย่าง ถ้าลองทำเกินจุดที่คน 90% เค้าหยุด ก็จะทำให้ดูแตกต่างจากคนอื่น แต่คนไม่ยักกะทำกันทั้งๆที่ความพยายามที่เพิ่มขึ้นมาอีกนิดกับผลลัพธ์ที่ได้เพิ่มนั้น คุ้มกว่ากันเยอะ

อีกอย่างคือต้องรู้ว่าคนอื่นเค้าเป็นยังไงจริงไหมครับ หรือต้องรู้ว่าคนที่เราคุยด้วยเนี่ยเค้ามี expectation ยังไง..  วิธีฝึกง่ายๆ … ที่บอกว่าต้องฝึกเพราะว่าถ้าติดเป็นนิสัยแล้วเวลาทำอะไรจะออกมาไม่ฝืนเป็นธรรมชาติ และผมก็ไม่เคยแนะนำให้ใคร fake ซะด้วย .. อ่อวิธีฝึกหรอครับ ไม่บอกดีกว่าครับ สูตรใครก็สูตรใครเซ่

-------------------------------------

Ps. เรื่องคาสโนว่าแปลมาครับ

 Amos Lee: Colors

ตัวกวน
8 เม.ย. 2548 เวลา 14:15 น.

My boyfriend used to ask his mother,
'How can I find the right woman for me?'
and she would answer, 'Don't worry about finding the right woman- concentrate on becoming the right man.'
[Author unknown]