Push & Pull

*** ยังเขียนไม่เสร็จsection "วรรณกรรม" นะครับ ส่วนที่ไม่เสร็จอาจจะมาอัพหน้าเดิมนี่แหละแต่อาจจะเป็นพรุ่งนี้

::ใครๆก็รู้::

1. Familiarity breeds contempt

2. คนเรามักจะรู้คุณค่าของสิ่งใดก็ต่อเมื่อเสียมันไป

3. ไม่เคยได้แล้วได้ กับ ได้มาแล้วเสียไป ความรุนแรงมันต่างกัน

ข้อแรก: เขียนไปครั้งที่แล้ว

ข้อสอง: จริงๆข้อนี้เป็นผลมาจากข้อแรก อะไรที่พอเริ่มชินคนเราก็จะไม่ค่อยใส่ใจกะมันเท่าไหร่ แต่ถ้าสิ่งนั้นหายไปเมื่อไหร่ละก้อ คุณค่าของสิ่งนั้นจะเด่นขึ้นมาทันที ยกตัวอย่างเช่น…

· ตัวอย่างไม่น่าพิศมัย : เคยปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำ แต่ปรากฏว่าหาห้องน้ำไม่เจอหรือต้องรอคิวนานไหมครับ แล้วพอเจอทีหรือได้เข้า โอ้ย สบายอย่างบอกไม่ถูก

· พิศมัยขึ้นมาอีกนิด: เดินทางไกลกลางแสงแดดจ้า หิวน้ำมากๆ … ความรู้สึกตอนได้ทานน้ำเย็นๆน่ะสดชื่นกว่าตอนปกติเวลาดื่มน้ำตอนที่นั่งๆนอนๆกระดิกเท้าอยู่ในห้องแอร์เป็นไหนๆ

· พิศมัย?: ถ้าคนที่เคยมีแฟน ให้ลองสังเกตุตอนที่ทะเลาะกันหนักๆจนเกือบจะเลิก แต่ตอนหลังมาปรับความเข้าใจดีกันได้ใหม่ ความรู้สึกตอนนั้นจะดีมากๆ

ข้อสาม: เหตุผลอธิบายได้ง่ายๆก็คือว่า กรณีแรกยังไม่เกิด อัตตา ว่าเป็นของเรา แต่ในกรณีหลังการที่ได้อะไรมาแล้ว คนเรามักจะเริ่มรู้สึกถึงความเป็นเจ้าของ (ยกเว้นพระชั้นโสดาบันขึ้นไปซึ่งก็คงมีอยู่ไม่กี่คน ) ถ้าของสิ่งนั้นถูกดึงออกไปจากตัวเรา ปฏกริยาการต่อต้านจะรุนแรงมาก เพราะมีกิเลสที่ยึดติดเป็นเชื้อเพลงให้นั่นเอง.. ตัวอย่างง่ายๆก็ดูเหตุการณ์ 6 ตุลา หรือ พฤษภาทมิฬ ที่เกิดปฏิกริยาต่อต้านของคนอย่างแรงเมื่อรู้สึกว่าสิทธิเสรีภาพที่เคยมีเคยได้นั้นเสียไป

ถ้าสังเกตุดีๆจะสามารถแยกองค์ประกอบของตัวอย่างในข้อสองอย่างคร่าวๆได้ว่า…

· เคยมี (หรือไม่ก็ ยังไม่มีความต้องการ)

· ถูกดึงออกไป (จากมีเป็นไม่มีทำให้เกิดความต้องการขึ้นแต่ไม่สามารถสนองความต้องการได้)

· ได้กลับมา (สนองความต้องการ)

· รู้สึกมีความสุข มากกว่าตอนปกติ?

ต้องรู้สึกถึงความเจ็บปวด การขาดอะไรซักอย่าง ถึงจะทำให้เข้าถึงความสุขที่มากกว่าปกติ? โรคจิตชะมัดคนเราเนี่ย…

ถ้าอธิบายในทางพุทธศาสนาคำว่าอัตตาก็คงเป็นคำอธิบายที่เป็นเหตุเป็นผล แต่ถ้าเราเชื่อในพระเจ้า ผมว่าพระเจ้าคงโรคจิตพอดูที่สร้างมนุษย์ขึ้นมาเป็นแบบนี้

หลายสิ่งหลายอย่างในโลก (หรือนอกโลก) มันไม่ได้มีจุดวัดตายตัว แต่ต้องวัดเปรียบเทียบกับบรรทัดฐานอื่น ซึ่งแต่ละคนก็คงไม่เหมือนกัน คนที่ไม่เคยมีแฟนมาสิบปีเวลามีแฟนทีคงดีใจมากกว่าคนที่มีแฟนมาหลังจากเลิกกับแฟนคนเก่าไปได้ไม่นาน พลทหารสองคน คนหนึ่งสมัครเป็นด้วยความสมัครใจ กับอีกคนจำใจต้องเป็นเพราะจับได้ใบแดง เป็นพลทหารเหมือนกันแต่ความพอใจความภูมิใจไม่เท่ากัน….

::Push & Pull model::

อันนี้ไม่ได้คิดเอง แต่มีคนสอนมา…. คงเคยเห็นสปริงใช่ไหมครับ สปริงในขนาดปกติอยู่ในความสมดุลก็ไม่เกิดอะไรขึ้น แต่ถ้าเมื่อไหร่เราดึงสปริงออกมาแล้วปล่อยมือสปริงก็จะเด้งกลับ ยิ่งดึงสปริงออกมามากเท่าไหร่ เวลาปล่อยมือสปริงก็จะยิ่งดีดกลับแรงเท่านั้น (แต่ถ้าดึงสปริงออกมาถึงจุดๆหนึ่งสปริงอาจจะขาดได้ หรือไม่สปริงก็อาจจะยาน.. เพราะฉะนั้นเวลาดึงก็ต้องรู้ข้อจำกัดของสปริงนั้นๆด้วย ) คิดออกไหมครับว่าเรื่องสปริงนี่เกี่ยวอะไรกับองค์ประกอบที่แยกไว้ที่พูดไปตอนแรก?

แล้วเกี่ยวกับเรื่องของการทำตัวลึกลับยังไง?

ง่ายๆก็คือการสร้าง tension แล้วก็ release ถ้ายิ่ง “ดึง” นาน หรือ “ดึง” แรงเท่าไหร่ ปฏิกริยาตอนปล่อยก็รุนแรงเท่านั้น สูตรสำเร็จของ…

· มุขตลก: แบ่งเป็นสองส่วน ส่วนแรกที่ทำให้คนฟังเกิดความอยากรู้ความสนใจหรือการคาดคะเน ส่วนที่สองคือ ส่วนเฉลยหรือpunch lineที่ออกมาเหนือความคาดหมายของผู้ฟัง

· ละคร, หนัง: สร้างความตึงเครียดขึ้นระหว่างตัวละคร เช่น พระเอกนางเอกเกลียดขี้หน้ากัน แล้วมารักกันตอนหลัง, เกิดอุปสรรคขึ้นแต่ตัวละครก็ฟันฝ่าไปได้ สำหรับละครน้ำเน่าชอบเอารอยต่อปลายสุดของ tension ที่ทิ้งปริศนาไว้ด้วยไปไว้ตอนจบของตอน แล้วไป releaseตอนหน้า (ติดกันงอมแงมอีกตามเคย)

· ยาเสพติด: ฟรีก่อนตอนแรก พอติดแล้ว คราวนี้ก็ต้องจ่ายตังซื้อ

· โกรธ: เวลาโกรธกันแล้วอีกฝ่ายนึงนิ่งๆเนี่ยก็ใช่ ลองนึกดูนะครับว่า สิ่งไหนที่เคยมีแล้วโดนดึงออกไปในกรณีนี้?

· มารยา: ไม่ว่าจะหญิงหรือชาย sending mix signal นี่ก็เข้าข่าย, โทรหาทุกวัน แล้วหายเงียบไปสองสามวัน ทำให้อีกฝ่ายคิดถึง นี่ก็ใช่ lol…

มีเพื่อนผู้หญิงมาถามหลายคนให้สอนวิธีจีบผู้ชายให้หน่อย ผมตอบไปว่าถ้ารู้วิธีเนี่ยไม่ต้องไปจีบ เดี๋ยวอีกฝ่ายเข้ามาเอง ซึ่ง push & pull นี่ก็เป็นวิธีหนึ่งนอกเหนือจาก Mystery และที่จะเขียนที่หลังอีกสองคือ Ambiguity & Unpredictability, Qualifying and Challenging ถ้ารู้แค่สี่อย่างนี้ก็พอแล้ว ซึ่งจะว่าไปไม่ใช่ผู้หญิงจะใช้ได้ซะฝ่ายเดียว ผู้ชายก็เอาไปใช้ได้เหมือนกัน

::ประวัติศาสตร์::

Empress Josephine

ผู้หญิงแต่ละคนที่เอาคนระดับจักรพรรดิ์อยู่เนี่ย ไม่ใช่เพราะมีความสวยเหนือใคร อย่างCleopatra ก็ไม่ได้สวยที่สุดในสมัยนั้น แต่เพราะผู้หญิงเล่านั้นมีความสามารถที่จะดึงผู้ชายอยู่นั่นเอง แล้วก็ทำให้ผู้ชายรู้สึกได้ว่า ผู้หญิงคนนี้ไม่เหมือนใครและก็ไม่สามารถหาใครมาแทนที่ได้

Josephine ตอนที่พบกับนโปเลียนนั้นอายุก็ 33เข้าไปแล้ว แถมเป็นแม่ม่ายอีกต่างหาก นโปเลียนตอนนั้นอายุยี่สิบหก เธอมาชวนนโปเลียนไปงานเลี้ยงของเธอนั่นเอง ถึงแม้ว่าในงานเลี้ยงจะมีผู้หญิงที่สวยกว่าJosephineอยู่มากมาย แต่Josephineก็เป็นผู้ที่ถูกรุมล้อมโดยข้าราชการขั้นสูง กวี นักเขียน นักปราชญ์มากที่สุดอยู่ดี นัยว่าบุคลิคของเธอนั้นดูประหนึ่งเหมือนนางพญา แต่ระหว่างงานเลี้ยงนั้นก็จะมีหลายครั้งที่Josephineปลีกตัวเข้ามาคุยกับนโปเลียนบ่อยๆ…

นโปเลียนเริ่มไปงานเลี้ยงของเธอบ่อยขึ้น บางครั้งเธอก็จะแกล้งเป็นไม่สนใจ แต่หลังจากนั้นเธอก็จะเขียนจดหมายหวานๆไปให้นโปเลียน จุดที่เป็นรุกฆาตของเธอก็คือ ในงานเลี้ยงครั้งหนึ่งเธอให้ความสนใจกับหนุ่มอีกคน (ซึ่งมีฐานะและอะไรหลายๆอย่างที่สูงกว่านโปเลียน) เท่ากับที่ให้ความสนใจกับนโปเลียน ด้วยความอิจฉาหรือรู้สึกว่ากำลังจะสูญเสียไป ทำให้นโปเลียนรีบรุกฆาต จนในที่สุดก็ได้แต่งงานกับ Josephine หารู้ไม่ว่าเธอหมายตานโปเลียนมาตั้งแต่แรกแล้ว

หลังจากนั้นนโปเลียนต้องไปรบกับพวกออสเตรีย เขาเขียนจดหมายพยายามขอให้เธอมาหาเขาอยู่หลายครั้ง แต่เธอก็เขียนตอบแบบเย็นชาๆ จนกระทั่งเธอยินยอมเดินทางมาพบเขา แต่ในระหว่างทางเกิดโดนศัตรูสกัด ทำให้เธอต้องหลบไปอีกเมืองหนึ่ง ทำนโปเลียนเคืองขุนพลของฝ่ายตรงข้ามที่ชื่อ Wurmser อย่างเอาเป็นเอาตาย สงสัยว่าที่รบชนะคราวนั้นก็เพราะความเคืองตรงนี้นี่แหละ Josephine ยังหลบนโปเลียนอยู่อีกหลายครั้ง จนกระทั่งเธอยอมมาเจอนโปเลียน แต่นโปเลียนโกรธเธอไม่ลงหรอกครับ ลองคิดดูเองว่าเพราะอะไร

มองออกไหมครับว่าตรงไหน push ตรงไหน pullบ้าง? อาจจะเห็นว่านโปเลียนดูเหมือนไม่รู้อะไร แต่คนระดับนั้นเป็นขุนพลคิดหรอครับว่าจะมองเกมส์ที่อีกฝ่ายเล่นไม่ออก ต่อให้มองออกแต่ถ้าอีกฝ่ายใช้มารยาเป็น มีสไตล์ และเหมาะกับโอกาส จักรพรรดิ์ยังไปไหนไม่รอดเลย (นโปเลียนก่อนตายยังเรียกชื่อเพ้อถึง Josephine อยู่เลย *) อย่าว่าแต่คนธรรมดา… บางคนอ่านแล้วอาจจะไม่เชื่อ.. อันนี้ต้องเจอกับตัวเองครับถึงจะรู้ คนเขียนนี่เจอกะตัวเองมาแล้ว..

*ก่อนตายแล้วไม่ทำใจให้สงบแบบนี้ ต้องไม่สู่สุขคติแน่ๆ ป่านนี้นโปเลียนคงกำลังปีนต้นงิ้วหรือนั่งอาบน้ำในกระทะทองแดงซักที่ใดที่หนึ่งในนรก

::วรรณกรรม::

เรื่องนี้มาจากนิยายชื่อ Woman and Puppet by Pierre Louys ซึ่งมีพื้นฐานมาจากเรื่องจริงของหนังสือประวัติชีวิตของคาสาโนว่าในตอนที่ชื่อว่า Miss Charpillon ผมรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้โหดกว่า Josephineซักสิบเท่าได้

[ยังเขียนไม่เสร็จ อีกพักใหญ่ๆมาเล่าต่อครับ]

::ไม่ใช่ทุกคนจะรู้::

ถ้าจะให้เปรียบเทียบสิ่งที่พูดมากับเรื่องโจรก่อนหน้านั้น โจรกระจอกก็ทำตัวเหมือนดึงอีกฝ่ายเข้าหาอย่างเดียว ส่วนโจรห้าร้อยก็ทำเหมือนพยายามผลักอีกฝ่ายออกไปอย่างเดียว

การดึงเหมือนกับการพยายามทำดีด้วย การผลักก็คือการพยายามสร้างความเจ็บปวดให้อีกฝ่าย ซึ่งการดึงและการผลักนั้นมีความสำคัญพอๆกัน เพราะว่าการที่เราผลักใครออกไป ในขณะเดียวกันเราก็สร้าง “ระยะห่าง” ที่จะใช้ดึงอีกฝ่ายเข้ามาเหมือนกัน วิธีที่ดีที่สุดก็คือ ทั้งผลักและดึงในเวลาเดียวกัน ในแรงผลักแฝงแรงดึง และในแรงดึงแฝงแรงผลักอยู่ในตัว

1. Guilty Conscience

2. Emotional Roller Coaster

3. Revealing & Concealing

4. Good cop/bad cop

5. Intentional Undermining

listไว้ให้อยากรู้เล่นเฉยๆ ไม่เขียนให้อ่านหรอก LOL

-----------------------------------

::ทิ้งไว้ให้คิด:: ถ้าการผลักออกแล้วดึงเข้า หรือดึงเข้าแล้วผลักออกทำให้อีกฝ่ายมีความสุขมากกว่าเดิม หรือว่า ทำให้อีกฝ่ายไม่เห็นเราเป็นของตาย เราควรจะทำร้ายหรือว่าแกล้งอีกฝ่าย เพื่อความสุขของอีกฝ่าย และ ตัวเราเองหรือไม่?

-----------------------------------

::สวนกระแส:: วันนี้คุณแกล้งคนที่คุณรักแล้วหรือยัง?

-----------------------------------

Ps.

1. เรื่องของ Josephine กับ chonchita ย่อมาจากหนังสือเล่มนึง แต่ไม่บอกว่าเล่มไหน

2. เรื่อง push & pull นี่มาจากอีกที่นึงซึ่งก็ไม่บอกอยู่ดีว่าเล่มไหน :P

3. ขณะกำลังเขียนได

ดอกกุหลาบแพง: เราเข้าไปอ่านไดเทอย้อนหลังมาอ่ะ
ไปป์: แล้ว..?
ดอกกุหลาบแพง: โกหกนี่น๊า
ไปป์: โกหกยังไง
ดอกกุหลาบแพง: อยู่LAไม่ใช่หรอ
ไปป์: ใช่ครับ
ดอกกุหลาบแพง: อ้าว
ไปป์: แล้วโกหกตรงไหนล่ะ
ดอกกุหลาบแพง: แล้ววันนั้นบอกเราอยู่แคลิฟอร์เนียอ่ะ
ดอกกุหลาบแพง: โกหกๆๆๆ
ไปป์: โถ่หนู
ไปป์: *มองด้วยสายตามองเด็กน้อย*
ดอกกุหลาบแพง: แป๋ว
ไปป์: Los Angeles เป็น county เหมือนแบบอำเภอหนึ่ง ของ California
ไปป์: 55

เพลงประกอบละครจุฬา: แสนหวาน

ตัวกวน
14 ก.พ. 2548 เวลา 14:30 น.

My boyfriend used to ask his mother,
'How can I find the right woman for me?'
and she would answer, 'Don't worry about finding the right woman- concentrate on becoming the right man.'
[Author unknown]