Pareto Law

เริ่มต้นปีใหม่ปีนี้เห็นหลายๆคนตั้งเป้าไว้ว่าต้องทำอย่างนั้นอย่างงี้ ตามประสาคนชอบขัด อิอิ ก็เลยจะบอกไว้ว่า ที่คิดว่าจะทำให้ดีที่สุดน่ะมันไม่ได้ดีที่สุดตลอดเวลาหรอกครับ :P.  เห็นภาพข้างบนแล้วดูคุ้นๆไม๊เอ่ย ถ้าใครเรียนมหาลัยก็คงจะคุ้นหน้าคุ้นตาจะเจ้านี่ดี มันคือ bell curve ที่ใช้ตัดเกรดไงครับ คือคนเราไม่ว่าจะทำอะไรไม่มีทางได้100%ตลอดเวลาอยู่แล้ว (the law of average) ส่วนใหญ่ก็อยู่ตรงกลาง ถ้าจิตตกหน่อยก็ไปอยู่ทางด้านซ้ายๆ นานๆอารมณ์ดีๆวันดีๆก็ได้ทางขวา เพราะฉะนั้นถ้าทำอะไรแล้วมันไม่ได้ดั่งใจ ก็จะได้ปลงว่า จะให้ได้ดั่งใจตลอดเวลานั้นน่ะ ไม่มีทาง อิอิ

ในเมื่อคนเราไม่สามารถจะทำอะไรเต็มร้อยได้ตลอดเวลา ก็ควรที่จะมุ่งเป้าไปในสิ่งที่ให้ประโยชน์สูงสุด ซึ่งก็ดูได้จาก Pareto Law หรือที่รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า 80/20 principle

Pareto Law นี้ถูกค้นพบโดยนักเศรตศาสตร์ชาวอิตาลีชื่อ Vilfredo Pareo ในปี 1987 ตอนนั้นตา Vilfredo เนี่ยทำวิจัยเกี่ยวกับรายได้ของคนในอังกฤษ เค้าพบว่า อัตราส่วนของรายได้ประชนชนเนี่ยค่อนข้างคงที่อยู่ที่ประมาณ 80/20 คือว่า 20% ของประชากรทั้งหมด มีรายได้รวมกัน 80% ของรายได้รวมทั้งหมด แล้วอัตราส่วนนี้ก็เป็นจริงสำหรับประชากรในประเทศอื่นด้วย แต่เผอิญParetoอธิบายกฏนี้ไม่ค่อยดี ก็เลยเป็นที่ลืมกันไป (คนอิตาลีนี่ไม่เหมาะเป็นนักวิชาการจริงๆ เป็น กุ๊ก ไม่ก็ designer ถึงจะwork อิอิ)

พอปี 1949 George Zipf ก็"ค้นพบ"กฏอันนี้อีกครั้ง ใจความว่า ทรัพยากรเนี่ยไม่ว่าจะคน สินค้า เวลา ไม่มีความสมดุลย์ระหว่าง input กับ output โดยที่ 20-30% ของทรัพยากรที่ใช้ไป จะส่งผลกระทบถึง 70-80% ของผลกระทบทั้งหมด  แล้ว 70-80%ของทรัพยากรที่เหลือจะส่งผลแค่ 10-20% ของผลกระทบทั้งหมดเท่านั้น ยกตัวอย่างเช่น....

• 80% ของรายได้บริษัท มาจาก 20% ของจำนวนลูกค้าทั้งหมด (ลูกค้าประจำหรือลูกค้ารายใหญ่นั่นเอง.... ส่วนอีก 80% เป็นลูกค้ารายเล็กหรือลูกค้าขาจร)
• 80% ของงานที่ทำ ใช้เวลาแค่ 20% ของเวลาทั้งหมด (เวลาที่เหลือเอาไปอ่านไดฮับ? :P)
• 20% ของเสื้อผ้าทั้งหมด จะใส่ประมาณ 80% ของเวลาที่ใส่ทั้งหมด (เสื้อตัวเก่ง? อันนี้คงใช้ไม่ได้กับเสื้อผ้าผู้หญิง 5555)
• 80% ของความรู้ที่ใช้ทำงาน มาจาก 20%ของที่เรียน (ทีเหลือคืนอาจารย์หมด)
• 20% ของคนที่เรารู้จัก จะส่งกระทบ 80% ของชีวิตเรา (เวลา 80% ของชีวิตเรา หมดไปกับ 20% ของคนที่เรารู้จัก)
• 20% ของเวลาทั้งหมดในชีวิตจะเจอ 80% ของเรื่องแย่ๆ (และ 20% ของเวลาทั้งหมดในชีวิตจะเจอ 80% ของเรื่องที่ดีๆเช่นกัน)  ถ้าดูเปรียบเทียบกับ  bell curve จะเห็นว่ามันค่อนข้าง make sense เกี่ยวกับตอนที่พูดตอนต้นเรื่อง the law of average
• 80% of good sex come from 20% of the times????????? LOL

อัตราส่วนนี้อาจจะไม่ได้เป็นที่ 80/20 เป๊ะๆสำหรับทุกอย่างแล้วก็ทุกคน แต่ความไม่สมดุลย์ก็ยังมีอยู่ทุกที่ ลองสังเกตุกันบ้างไหมครับว่าทรัพยากรรอบตัวคุณมีความไม่สมดุลย์ตามอัตราส่วนนี้รึเปล่า

ซึ่งความไม่สมดุลย์นี้แหละ ที่เราสามารถนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์ได้ ถ้าต้องการจะ optimize การใช้เวลา ก็พยายามดูว่าสิ่งไหนที่เราทำแล้วมีผลกระทบในทางดีเยอะสุดก็ทำสิ่งนั้น แล้วก็ลดๆสิ่งที่ทำแล้วผลกระทบได้น้อย.... คือเลือกที่จะทำ 20% ส่วนที่ทำให้เกิดผล 80%  เป็นอย่างแรกแทนที่จะเลือกทำ 80%ส่วนที่ทำให้เกิดผล 20% ก่อน..... ยกตัวอย่างเช่นควรดูให้เวลากับคนที่มีความสำคัญในชีวิตเรา (พ่อ แม่ แฟน อิอิ) มากกว่าเอาเวลาไปใช้อ่านไดฮับ?? 55555....

ปีใหม่แล้วขอให้ทุกคนมีความสุขขึ้นๆลงๆ(ตาม the law of average haha) และใช้ทรัพยากรที่มีจำกัด (เงิน, เวลา, หัวใจ?) ได้อย่างมีประสิทธิภาพละกันครับ

Reference: เอามาจากหนังสือเล่มนี้แหละ

The Beautiful South : Rotterdam

ตัวกวน
5 ม.ค. 2548 เวลา 12:07 น.

My boyfriend used to ask his mother,
'How can I find the right woman for me?'
and she would answer, 'Don't worry about finding the right woman- concentrate on becoming the right man.'
[Author unknown]