Part I: Sushi

เมื่อวานงานเสร็จทุกอย่างครึ้มอกครึ้มใจก็...ไปชอปปิ้ง พอเสร็จก็นึกขึ้นมาได้ว่าไม่ได้ทาน อาหารญี่ปุ่นร้านที่ชอบนานแล้ว ก็เลยไปขับไปทาน ร้านนี้เมื่อก่อนตอนยังคบกับแฟนคนที่สองไป บ่อยมาก (เพราะเค้าชอบร้านนี้) แต่ไปที่กระเป๋าแฟบ เพราะว่าแพงนรก ตอนนี้เลยสองสาม เดือนไปที แต่chefก็จำหน้าได้ซะแล้ว

------------------------------------------

-ครั้งที่แล้ว-

Nobu: Your gf is not coming today?

me: no..she's busy. (I just don't feel like telling him that we already broke up)

-ครั้งนี้-

Nobu: Your gf is not coming today?

มันตอกย้ำเหลือเกิน 555..ก็เลยบอกไปว่าเลิกไปตั้งนานแล้ว จะดูว่าครั้งหน้ามาแล้วมันยังจะ ทักถึงอีกรึเปล่า

------------------------------------------

ร้านนี้ชื่อ Sushi Sasabune เป็นหนึ่งในร้านที่อร่อยที่สุดใน Los Angeles เท่าที่เคยไปทานมา บรรยากาศในร้านดูธรรมดามาก แต่อร่อย... ร้านนี้ไม่มีซูชิแบบประยุกต์ขาย เช่นพวก california roll เนี่ยไม่มี ซึ่งปกติผมก็ไม่ค่อยชอบทานที่มันเป็นrollถ้าเป็นเนื้อปลาเพราะว่าปลาแต่ละชนิดมีtextureที่ไม่เหมือนกัน การที่หั่นๆเป็นชิ้นเล็กไปใส่rollนั้นเวลาทานก็จะไม่ได้textureของปลา ซึ่งมันดูเสียประโยชน์ไปเหมือนกัน

volcano roll

เอกลักษณ์ของร้านนี้คือ omagase special คือถ้าไปนั่งที่ sushi bar จะสั่งไม่ได้เพราะว่า chef จะเป็นคนเลือกให้เองว่าจะให้ซูชิแบบไหนกิน แต่ที่นี่ส่วนใหญ่ทำอะไรมาก็อร่อยอยู่แล้ว ... เมื่อก่อน Nobu (chef) เคยทำซูชิแบบประยุกต์เหมือนกัน แกโม้ว่า volcano เนี่ยแกเป็นคนคิดขึ้นมาเองตอนสมัยกระแสซูชิบูมที่อเมริกาใหม่ๆ แต่ตอนหลังร้านซูชิมันเปิดเยอะเหลือเกิน แกอยากทำอะไรที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเองก็เลยหันกลับมาทำซูชิแบบโบราณ

ponzu sauce

ซูชิสมัยโบราณเนี่ยเค้าไม่จิ้ม soy sauce กันนะครับ แต่เค้าจะมีน้ำซอสพิเศษสำหรับปลาแต่ละชนิด แล้วเวลาเสริฟก็จะเอาแปรงทาซอสไปบนเนื้อปลา... ร้านนี้เค้าจะบอกเลยว่าชิ้นนี้จิ้ม soy sauce ได้ ชิ้นนั้นจิ้ม soy sauce ไม่ได้ ซอสที่ใช้ทาNobuจะทำเอง โดยการเอา ponzu sauce มาคั่วกับเหล้าสาเก...หวาน อร่อยมากๆ ปกติเวลาไปทานร้านอื่นจะไม่สั่งทูน่าเลยเพราะว่าจิ้มกับ soy sauceแล้วไม่ชอบ แต่ร้านนี้พอชอบ แหะๆ เพราะว่าเค้าใช้ซอสพิเศษนั่นแหละ....

ตะเกียบในรูปคีบผิดวิธีคีบที่ถูกคือช้อนตรงโคนทั้งสองด้าน

นอกจากความสดของปลาที่จะทำให้ซูชิอร่อยแล้ว (Nobuบอกว่าต้องแหกขี้ตาตื่นไปตอนตีสี่เพื่อที่จะไปเลือกปลา) ข้าวก็สำคัญ ร้านส่วนใหญ่ข้าวจะเย็นๆแข็งๆ แต่ที่นี่ข้าวจะอุ่นๆนุ่มๆอร่อย แต่ว่าข้อเสียคือข้าวที่อุ่นๆเนี่ยมันแตกง่ายเวลาใช้ตะเกียบต้องระวังไม่ให้ข้าวมันแตก วิธีคีบซุชิที่ถูกคือ เอาตะเกียบหนีบไปตรงโดนของตัวซุชิแล้วช้อนขึ้นมา Nobu เล่าว่าข้าวอุ่นๆจะเป็น style ของเกียวโต แต่ข้าวที่เย็นๆจะเป็น style ของโอซาก้า ที่เค้าทำข้าวเย็นๆเพราะว่าคนที่ซื้อซุชิเค้าไม่ทานทันทีเอากลับไปทานที่บ้านเพราะฉะนั้นข้าวไม่ต้องอุ่นก็ได้ แต่กลายเป็นว่าเดี๋ยวนี้ร้านอาหารญี่ปุ่นส่วนใหญ่ทำข้าวเย็นกันหมด เพราะมันง่ายไงครับ...ที่ไม่ต้องคุมความร้อนให้ข้าวอุ่นตลอดเวลา

ไข่ปลาไหล...อร่อย

ก่อนหน้าที่จะมาทานร้านนี้จะไม่ชอบไข่ปลาไหลอย่างแรง เพราะว่าทานแล้วมันขม จริงๆแล้วไข่ปลาไหลหวานมากครับถ้าสด ที่ญี่ปุ่นถือว่าเป็นของดีเลยแหละ (และแพง) แต่ถ้าไม่สดก็จะรสชาติแบบไม่ไหวไปเลย อีกอันที่ชอบที่ร้านนี้คือไข่ปลาแซลมอน ปกติไข่ปลาแซลมอนจะเค็มมากๆ แต่ที่นี่จะเค็มพอดีแล้วก็หวานๆ ก็เลยถามNobuว่าทำไมไข่ร้านนี้ดูแปลกจากร้านอื่นเพราะว่ามันดูใสๆแล้วสีจางๆ เค้าบอกว่าเค้าเอาไข่ปลาไปล้างก่อนเพื่อเอาเกลือออกแล้วเอาไข่ปลาไปต้มกับน้ำซุบก็เลยทำให้เวลากินอร่อยกว่าเพราะมันจะไม่เค็มมากไป..

หลังจากอารัมภบทมานานก็เข้าเรื่องได้ซะที อิอิ ราคา (Price) คือจำนวนเงินที่เราจ่ายเวลาซื้ออะไรซักอย่าง ส่วน ค่า (Value) คือค่าของสิ่งของสำหรับตัวเรา

อย่างเช่นสมมติสามีภรรยา... ผู้หญิงเนี่ยส่วนใหญ่จะมีรองเท้าเยอะมากกก พอจะซื้อใหม่ซักคู่ สามีก็เอาและซื้ออีกแล้วมีไปทำไมตั้งหลายคู่ ส่วนฝ่ายสามีจะซื้อเครื่องเสียงแพงๆซักชุด ภรรยาก็บ่นว่าจะซื้อไปทำไมแพงๆอันธรรมดาก็ฟังได้เหมือนกัน... ที่เป็นอย่างงี้เพราะว่า ค่า สิ่งของในความคิดแต่ละคนนั้นไม่เท่ากัน... ถ้าจะใช้ชีวิตกับใครซักคนคงจะมีสิทธิเจอปัญหาอย่างงี้แน่ๆ...แต่ผมมีวิธีแก้แล้วล่ะครับ เคยอ่านซักที่จำไม่ได้ว่าที่ไหน แต่มีวิธีแก้คือ...

.

ไม่บอก 5555555

.

ล้อเล่นครับ วิธีแก้คือ จริงๆก็ไม่เชิงวิธีแก้อย่างเดียว แต่เป็นวิธีบริหารเงินของคู่สามีภรรยา ถ้าเป็นผมๆจะรวมเงินที่หาได้จากผมและภรรยาเป็นกองเดียวกัน แล้วก็ทำบัญชีไว้ว่าใครเอาออกไปใช้ส่วนตัวเท่าไหร่ โดยมีข้อแม้ว่าแต่ละฝ่ายเอาเงินออกไปได้เท่าๆกัน... สมมติว่าถ้าภรรยาจะซื้อรองเท้าหลายๆคู่ก็ซื้อไป ก็เก็บบัญชีไว้ว่าใช้ไปเท่าไหร่แล้ว พอจำนวนเงินมากพอเท่ากับราคาของเครื่องเสียงที่ผมอยากได้ ผมก็จะซื้อเครื่องเสียง ทีนี้ก็จะได้ไม่ทะเลาะกันว่าใครเอาเงินไปซื้ออะไร เพราะว่าใช้ออกไปเท่าๆกัน และค่าสิ่งของในสายตาของแต่ละคนไม่เท่ากัน...

Rhianna: hmmm (ไปดูเวปร้านดอกไม้มา ทำไมแพงจัง...)

me: if u think it's expensive.....considered if the value is the memory that lasts lifetime, the cost per year is pretty cheap...

Rhianna : that's sweet

me: plus it's the memory for two people...so it's even cheaper..

Rhianna : :)

(ถ้าไม่รู้ว่าพูดถึงอะไรกัน...ต้องไปดูไดวันที่ http://www.tuaguan.net/olddi/20041206)

อีกอย่างที่เกี่ยวข้องกันก็คือ คุณภาพหรือปริมาณ quality vs. quantity ถ้าเป็นผมๆคงจะเลือกทานของซูชิของร้านนี้แล้วไม่ทานซูชิร้านอื่นเลยถ้ากลับไทย แต่เวลากลับไทยคงจะทานอาหารไทยแทนเพราะว่าทานอาหารไทยในเมืองไทยคงคุ้มกว่าในแง่ของรสชาติเมื่อเทียบกับการทานอาหารญี่ปุ่นในเมืองไทย

ตั้งแต่ใช้ของมาน้องหลุยส์นี่ใช้คุ้มที่สุด...ตั้งแต่ ม5 ตอนนี้ 11ปีแล้ว (เพื่อนเห็นแล้วบอกว่าสงสารกระเป๋าตังเพราะแบบมันบี้ๆ แต่ถ้าเป็นยี่ห้ออื่นคงกลับบ้านเก่าไปตั้งแต่ปีแรกแล้ว...555

------------------------------------------

-while eating-

Nobu: Maybe you will find a new gf back in Thailand

me: 55555555....(เออสมพรปาก)

------------------------------------------

ปล. 1. เลือกกินมากๆ

2. มื้อนั้นคนเดียว...70$ (ไว้อีกซักสามเดือนหน้าค่อยเจอกันนะNobu)

3. อัพยาวเพราะอาจจะไม่อัพอีกหลายวัน

4. ซูชิสิ้นคิดเวลาไปทานร้านอาหารญี่ปุ่นอื่นคือแซลมอน เพราะเป็นปลาที่ส่วนใหญ่จะหาสดๆได้ทุกที่ แล้วผมก็ชอบทานแซลมอนด้วย

Mono: Life in mono

ตัวกวน
12 ธ.ค. 2547 เวลา 03:59 น.

My boyfriend used to ask his mother,
'How can I find the right woman for me?'
and she would answer, 'Don't worry about finding the right woman- concentrate on becoming the right man.'
[Author unknown]