ความทรงจำจากมหาลัยเก่า..

เดือนนี้เดือนพฤศจิกาเลยนึกขึ้นได้ว่าที่มหาลัยเก่า จะมีวันนึงในหนึ่งปี ที่แสงพระอาทิตย์จะสามารถทอดจากhallwayของมหาลัยที่ยาวมากๆ จากฝั่งหนึ่งไปอีกยังฝั่งนึงได้ แล้วถ้าจำไม่ผิดวันนั้นก็อยู่ในเดือนพฤศจิกานี่แหละ เรียนจบตรีและโทที่นี่ ได้อะไรมาเยอะแยะมาก รู้สึกเวลาผ่านไปเร็วสุดๆเพราะวิชาเรียนที่แสนจะโหดร้าย เสียดายที่ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปตอนที่อยู่มหาลัยเท่าไหร่เพราะคิดว่า มีเวลาถ่ายอีกเยอะ หุหุ

-เป็นที่ๆมีต้นappleที่เล่าลือกันมาว่า เป็นเชื้อสายมาจากต้นแอปเปิ้ลที่มีลูกแอปเปิ้ลตกใส่หัว Issac Newton

-เป็นที่ๆมี Nuclear Reactorเพื่อการค้นคว้าวิจัย เคยเข้าไปดูแล้วตอนที่เข้าไปดูนั้นหลังจาก 9/11 ระบบรักษาความปลอดภัยเลยเข้มงวดมาก

-เป็นที่ๆคนที่เข้าได้ จะคิดว่า ตัวเองเก่งที่สุดในโลก แต่พอเข้ามาแล้วจะรู้สึกว่าตัวเองโง่ที่สุดในโลก

-เป็นที่ๆอยู่ติดแม่น้ำ บางทีจะลมแรงมาก ทำให้ประตูหมุนของตึกข้างหลังรูปเปิดไม่ได้เลยต้องออกแบบ sculptureเพื่อที่จะถ่ายความแรงของลมไปทางอื่น

-เป็นที่ๆเวลาเข้าไปเรียนเลือกได้สองในสามอย่างจาก friend, sleep, or study

-นักเรียนชอบเล่นอะไรแผลงๆถือเป็นวัฒนธรรมของที่นี่ แต่ก็ขอให้creditกับสภาพแวดล้อมอย่างงี้เพราะรู้สึกว่าตัวเองซึมซับความคิดสร้างสรรค์และจินตนาการมาจากที่นี่เยอะเหมือนกัน

-หอที่อยู่ตอนนั้นก็ถือเป็นหนึ่งในหอที่คนแปลกๆอยู่มากที่สุดหอหนึ่ง ชอบเล่นอะไรแผลงๆ ในรูปที่เห็นคือจะเล่นwater fightแต่ใช้ถังดับเพลิงแทน คือเอาถังดับเพลิงเปล่าๆใส่น้ำแล้วก็อัดความดันเข้าไป ความมันนั้นสนุกกว่าเล่นปีนฉีดน้ำซักสิบเท่า ในรูปกำลังรวมพลเพื่อจะไปบุกชั้นอื่น แต่ละปีเวลาถ่ายรูปกลุ่มก็ต้องสรรหาที่แปลกๆไปถ่ายกัน อิอิผมก็อยู่ในรูปนี้แหละ จำได้วันนั้นต้องตื่นเช้ามากกก เพื่อจะไปสนามบินเพื่อถ่ายรูปนี้

-ปกติ จะถือคติว่า อยู่เมืองนอก คนไทยรวมกันเราแตก แยกกันเราอยู่ แต่ที่นี่ไม่เคยมีปัญหาอะไรเลย ทุกคนนิสัยดีมากๆ ช่วยเหลือกันตลอด ไม่เคยต้องมีทะเลาะอะไรกัน อนาคตรุ่นพี่หลายคนเห็นแล้วไกลมาก คิดว่าคงจะมีคนได้เป็นนักการเมืองหรือรัฐมนตรีแน่ๆ

-เป็นที่ๆหาสาวสวยไม่ค่อยมีเลย lolแต่ถ้าเจอก็จะเป็นแบบดีพร้อม สวย รวย เก่ง ไปเลย

จำได้ว่ามีmidlife crisisก็ตอนเรียนที่นี่แหละ เพราะรู้สึกว่าตัวเองเก่งสู้คนอื่นไม่ได้ หมดความมั่นใจอย่างแรง ใช้เวลาปีนึงก็ทำใจได้ว่าคนเราไม่ได้จำเป็นต้องเก่งไปซะทุกอย่าง แล้วก็อะไรที่ได้มาก็ต้องมีบางอย่างที่เสียไป ถ้าจะให้เรียนเก่งแต่ต้องเข้าห้องสมุดอ่านหนังสือทุกวันจนดึกดื่นก็คงไม่ทำแน่ จริงๆคิดอย่างงี้ใครๆก็คิดได้ แต่การจะให้ปล่อยวางจากใจลงไปจริงๆมันไม่ง่ายอย่างที่คิด พอทำใจได้อะไรๆก็สบาย กินได้นอนหลับ เรียนตามปกติขยันแต่ไม่ได้ไปหวังอะไรแบบเอาเป็นเอาตาย เริ่มอ่านหนังสือที่ไม่ใช่หนังสือเรียนมากขึ้นเพราะคิดว่ายังมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ควรจะรู้แต่ไม่มีสอนในมหาลัย อยู่ที่นี่แล้วเหนื่อยนรกแต่ก็ถือว่าเป็นครั้งที่ทำให้พ่อแม่ภูมิใจมากที่สุดจากลูกที่ไม่ค่อยจะยอมเชื่อฟังอะไรเท่าไหร่...

Playground: ปล่อยวาง

My boyfriend used to ask his mother,
'How can I find the right woman for me?'
and she would answer, 'Don't worry about finding the right woman- concentrate on becoming the right man.'
[Author unknown]