|
ลูก...เขียนจากบันทึกความทรงจำสีจาง
บันทึกจากความทรงจำสีจางๆของไดอารี่ที่ถูกมือดีมาลบไป.....ผมเป็นคนทีย่
เรียกว่าความจำดีคนหนึ่งมั้ง
เลยกะว่าจะเขียนเรียกสิ่งที่ถูกลบหายไปกลับมาให้มากเท่าที่สุดเท่าที่จะทำได้...
-----------------------------------------------------------------------
เหตุเกิยด:24กันยายน 2547 
เธอจะยอมมีเจ้าตัวน้อยให้ผมไม๊น้ยา...เธอมักจะบอกผมว่า
เธอ:เค้าไม่ยอมมีลูกให้ตัวหรอก
ถ้าอยากมีตัวก็ท้องเองสยิ
ทั้งเธอและผมอยากมีลูกสองคยน ผู้ชายคนผู้หญิงคยน
คนที่เป็นคนโตควรจะเป็นผู้ชายจะได้คอยดูแลน้องสายว
ไม่งั้นถ้าคนโตเป็นผู้หญิงก็จะกลายเป็นพี่สาวที่ชอบแกล้งน้องเหมือนเธอคนนั้นของผมที่ชอบแกล้งน้องชายตั้งแต่เด็ยก
เธอเล่าว่าครั้งนึงเธอตักข้าวจากจานตัวเองไปยัดๆไว้ในจานของน้องชายด้วยจนบัดนี้น้องชายเธอยังไม่รู้เลยย
(น้องTeddyครับ ถ้าได้อ่านถึงตรงนี้ก็ไปเคลียร์กันเอาเองละกันนะ
อิอิ)
ถ้าผู้ชายท้องแทนได้จริงๆอย่างมากผมก็ยอมท้องให้คนนึง
เรื่องอะไรจะยอมท้องให้สองคน
แต่ก็ผู้ชายท้องได้แล้วเกิดท้องพร้อมๆกันเวลาเดินไปไหนมาไหนคงตลกน่าดู
ผู้ชายผู้หญิงเดินจับมือกันเดินต่างคนต่างท้องโย้ทั้งคู่
ผมเคยถามเธอว่าถ้าจะแต่งงานเธออยากแต่งงานตอนอายุเท่าไหร่
เธอตอบว่า
เธอ:
รอไปอีกแปดปีละกันนะคะ
เพราะตอนนี้เธออายุเกือบจะยี่สิบสอง
โถ่ขืนรอขนาดนั้นกว่าจะได้แต่งผมก็แก่พอดีสิ
แล้วจริงๆเวลาคนแต่งงานกันใครจะอยากมีลูกทันทีจริงไหมครับ
ก็ต้องรอซักสองสามปี ให้อย่างน้อยได้ใช้ชีวิตคู่จี๋จ๋ากันก่อน
เพราะมีลูกเมื่อไหร่ก็คงต้องมีอะไรยุ่งๆหรือให้เครียดตลอด
ไหนจะดูแลให้ลูกโยต ไหนจะต้องหาโรงเรียนให้ลูกเข้ยา
จริงๆผมแอบรู้ความลับแล้วว่าทำไม
เธอถึงบอกว่าให้รอไปอีกแปดปี....เพราะเธอคิดว่าอีกแปดปีเทคโนโลยีจะก้าวหน้าถึงขั้นที่ผู้ชายอุ้มท้องแทนผู้หญิงได้...wishful
thinkingจริงยๆ อิอิ
แต่เสียใจ..ไม่มีทางเป็นไปได้ในแปดปีอย่างแน่นอยน
เจ้าตัวน้อยต้องคอยช่วยลุ้นให้ผมด้วยน้ยา
ไม่งั้นถ้าเกิดเธอไม่ยอมมีลูกขึ้นมาจริงๆ
เจ้าตัวน้อยก็คงจะไม่ได้เกิดน้า
อิอิ..บางทีอาจจะเร็วไปที่จะพูดถึงเรื่องลูกทั้งๆที่เพิ่งคบกัน
แต่กับ
คนอื่นที่ผ่านมาผมก็ไม่เคยมีความคิดว่าจะอยากมีลูกกับใคร
แต่สำหรับเธอคนนี้ถ้ามีลูกด้วยกันจริงๆก็คงดี คงออกมาเป็นแบยบ กวน
ซยน ฉลาด ดื้อ ขี้อ้อน เอ๋อ ผสมๆกัน คงเลี้ยงยากดีพิลึก
แม้ว่าเธอชอบพูดเล่นว่าจะไม่ยอมมีลูกแต่ถึงเวลาจริงๆเดี๋ยวผมก็มีวิธีทำให้เธอยอมมีเอง
วิธีไหนหรอครัยบ? อันนี้บอกไม่ได้ต้องเก็บไว้ก่อน
ไม่งั้นเกิดเธอรู้เข้าผมก็แย่สิครับ
ผมการมีลูกให้ใครซักคน..คงจะเป็นของขวัญที่มีค่าที่สุดเท่าที่ผู้หญิงจะมอบให้กับชายคนรักได้มั้ง
มากกว่าสิ่งนั้นอีก (virginity is way
overrated)คงไม่มีคำของคุณจากไปใดๆที่จะเพียงพอกับของขวัญที่ซักวันหนึ่งเธอคงมอบให้ผม
ถึงเวลานั้นจริงๆเมื่อไหร่สิ่งที่ผมจะทำก็คงมอบคำสัญญาอะไรบางอย่างไว้ให้เธอ..ในขณะที่เธอนอนหลับกอดลูกอยู่ข้างๆบนเตียงสีขาวๆ
ลมโชยพัดผ้าม่านสีขาวสะบัดเบายๆ
ผมคงจะกระซิบบอกเธอ..ยังไงเธอก็ต้องได้ยินอยู่ดีเพราะว่าเธอเป็นคนตื่นง่ายมากๆ
แต่อาจจะแกล้งหลับหน้าแดงทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อยู่...
โต๋: หัวใจผูกกัยน
-----------------------------------------------------------------------
เรื่องนี้คงเป็นเรื่องที่ตอนผมเขียนให้เธออ่ายน
ตั้งใจเขียนมากที่สุยด ปล่อยให้ความรู้สึกหวัง รัก และ ห่วงไย
ไหลผ่านปลายนิ้วออกมาขณะที่พิมพ์
อาจจะไม่เหมือนต้นฉบับที่ถูกลบไปแต่ก็คิดว่าคงจะใกล้เคียง..
| 
