ความรักที่เพิ่งผ่านพ้นไป

ผ่านไปแล้ว ผมเข้าใจว่าทุกสิ่งทุกอย่างไม่มีทางสมหวังได้ในชีวิต ต่างคนต่างมีทางต้องเดิน....เพียงแต่เค้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมเธอต้องเดินเลือกในทางที่ดูแล้วทำร้ายตัวเองจัง....

สิ่งที่ฝันไว้...เรื่องของเจ้าตัวน้อยที่ผมเคยล้อเล่นกับเธอ มันคงไม่มีอีกแล้ว

8ปีที่เธอบอกให้รอไปก่อนที่จะแต่งกัน ก็คงไม่มีอีกแล้ว

เสียงงอนของเธอที่มาพร้อมกับจมูกย่นๆ มันคงไม่มีอีกแล้ว

ที่เธอชอบบอก "รักตัวที่สุดเลย" เวลาผมช่วยเธอเล่นเกมส์จนผ่าน ผมคงจะไม่ได้ยินมันอีกแล้ว

ตั๋วที่ซื้อจากLAX ไป อังกฤษแสนแพงวันที่17ที่จะถึง...ก็คงไม่ได้ใช้อีกแล้ว

อ้อมกอดจากเธอที่ผมรอคอย ก็คงไม่มีอีกแล้ว

โทรศัพท์ที่โทรมาปลุกผมตอนเช้า (ปลุกทีละสองชมกว่าจะตื่น อิอิ) ก็คงไม่มีอีกแล้ว

เสียงร้องไห้ของเธอ ความรู้สึกอ่อนไหวที่ต้องการคนปลอบ...ผมคงไม่ได้ทำหน้าที่นั้นอีกแล้ว....

ไดอารี่เก่าๆที่ผมเขียนให้เธอ ความตั้งใจของผู้ชายคนนึงที่หาเรื่องมาเล่าให้เธอฟัง ก็ถูกเธอลบไปแล้ว.....

เวลาที่เราร้องเพลงๆเดียวกันทางโทรศัพท์ ถีงแม้ว่าเสียงจะฟังดูเพี้ยนๆไม่เป็นเรื่องเป็นราว ก็คงไม่มีอีกแล้ว

ไม่ว่าสิ่งไดจะสูญเสียไป ชีวิตคนเราก็ต้องเดินต่อไป ไดอารี่ถูกเธอลบก็...เขียนใหม่ได้ แน่จริงลบอันนี้สิ ฮึ. ไม่มีความโกรธ และ เสียใจในภายหลังที่เรื่องมันเกิดอย่างงี้ ถ้าหากเลือกย้อนเวลาไปได้ ผมก็คงจะยังเลือกที่จะเจอเธออยู่ดีแม้ว่าผลสุดท้ายจะต้องเจ็บ เธอผู้ได้สอนอะไรให้ผมหลายอย่างๆ อะไรนั่นหรอ..... เธอสอนให้ผมรู้ว่า.....

แม้ท้องฟ้าจะมืดมนมองไม่เห็นดาว....แต่ดาวก็ยังอยู่ที่เดิมแม้ว่าเราจะมองไม่เห็นมันก็ตาม

The rose by different names still smells as sweet.

คนเรานั้นเวลาใจตรงกันเป็นยังไง ฟังเพลงๆเดียวกันโดยที่ไม่ได้นัด อยากดูnorthern lightเหมือนๆกัน

ผมนั้นเป็นคนโรแมนติคเหมือนกันนะ

น้ำหนักถ้าตั้งใจจะลดจริงๆก็ลดได้ ลดตั้งเก้าโลทำได้ไง.. แต่ช่วงนี้คงลดลงไปมากกว่าเดิมอีก

คนกินยานอนหลับยังคุยโทรศัพท์ได้ตั้งหกชั่วโมง

ขอจดหมายรับรอง ทำวีซ่าไปอังกฤษ หาคนมาดูแลแมว ทำการบ้าน จองตั๋ว จัดกระเป๋า ไปสนามบิน สามารถทำเสร็จได้ในวันเดียวกัน

นั่งรถไฟจากสนามบินลอนดอนเข้าตัวเมืองแค่ 3.80 ปอนด์ ถูกกว่านั่งรถบัสตั้งเยอะ

ทำไม่ดีไม่จำเป็นจะต้องได้ไม่ดีเสมอไป....well...ในช่วงแรกมั้ง แต่ผมก็ยังเชื่อเรื่องกรรมอยู่ดีกว่า ซักวันหนึ่งมันจะตามมาสนองเอง

"love me when I least deserve it because that's when I need it the most" ผมไม่นึกว่าผมจะทำได้ แต่ผมก็ทำได้จริงๆ ไม่ว่าเวลาผ่านไปแค่ไหน หรือ ผมจะต้องไปเจอใครอีกกี่คน สิ่งๆที่จะเป็นสิ่งหนึ่งที่ผมนึกถึงทุกครั้งที่นึกถึงเธอ

วันนี้ขอร้องไห้ๆพอ วันนี้ผมอาจจะต้องล้ม แต่ว่าวันหนึ่งผมจะยืนขึ้นเอง ก็ไม่มีคนมาคอยช่วยพยุงแล้วต่อให้เจ็บมากแค่ไหนหมดแรงแค่ไหนก็ต้องยืนขึ้นมาเอง

พวงกุญแจที่เธอให้ไว้ ผมจะเก็บมันไว้.....บางทีจนกว่าที่ผมจะเจอคนที่ผมคิดว่าคู่ควรที่จะให้ผมทุ่มเทจิตใจให้ เธออาจจะอยากลืมผมไปจากความทรงจำ แต่ผมคงไม่สามารถลืมเธอไปจากความทรงจำ ยังอยากให้เธอรู้ว่าถ้าทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่คาดหวัง อยากให้กลับมา ผมจะดูแลเธอเอง  แต่....มันคงจะสายไปแล้ว ขอให้โชคดีครับ....ถ้าโชคชะตาเล่นตลก ซักวันนึงเราคงจะได้พบกันอีก